مجله تندیس
مجله نشان
انتشارات آبان
انتشارات نظر
سایت رنگ

 


  استفاده از همه مطالب تنها با ذکر نام منبع: گرته (اولین نشریه تحلیلی،   پژوهشی طراحی گرافیک ایران) و نام نویسنده مجاز است.
گرته:اولین نشریه تحلیلی، پژوهشی طراحی گرافیک ایران
  آخرین به روز رسانی:1396/4/3  
ســــال هشـتـــم | پـــایـــیــز ۱۳۹۵
نقد.پژوهش  
زخم‌ نوشته‌های انقلابی/ زانیار بلوری

1. دو جوان از برج بالا رفتند، صدای جمعیت بلند شد، اسپری را که در دست گرفت و نوشت، انگار دیگر تمام شده بود، برق پیروزی را در چشمان تک تک­شان می‌شد دید. دوستش دستش را به علامت پیروزی بالا گرفت و شعارها با صدای بلند از سر گرفته شد. خانمی که از ابتدای مسیر، مردم را به سکوت دعوت می‌کرد و حرص می‌خورد، با ترس، خیلی آرام به بغل دستی‌اش گفت: کارشون درست نبود، نباید برای یه شعار، آثار ملی رو خراب کرد!

2. شعارنویسی انقلابی چه یک مقاومت شهری باشد چه یک وندالیسم انقلابی، یک کنش است در راستای زخم زدن بر بدن شهر؛ همچون نوعی خالکوبی بر تن. عاشقی جوان سودای معشوقش را در سر می‌پروراند، رهایی برای او یعنی در آغوش گرفتن معشوق، لمس، برخورد تن با تن. در غیاب تنِ معشوق، محل تلاقی، تن خود عاشق است. اشتیاق عاشق در غیاب معشوق با زدن زخم بر تن خود است که فروکش می‌کند، تشدید می‌شود، ادامه می‌یابد. زخمی که ردی از معشوق به همراه دارد؛ اسم او، شمعی، قلبی یا "دریای غم مادرِ" مردی اسیر.

3. انقلاب تسخیر شهر است و انقلابی سودای تصاحب شهر را در سر دارد. شهری که دوست دارد و هنوز در چنگ دیگری است. او بر تن معشوقش زخم می‌زند. بر شهری که دوست دارد. او نشان‌های خود را بر تن شهر حک می‌کند تا شهر را از آن خود کند. مهر خود را بر تن شهر می‌زند و تنها اوست که می‌داند تن عاشق و معشوق یکی است. انقلابی خالش را بر تنش می‌کوبد. برای او تن هر شهر در بهترین حالت نمادهای آن شهر است؛ مکان‌هایی است که معشوقش در آنجا حضوری ملموس دارد.

4. انقلاب یا پیروز می‌شود و یا شکست می‌خورد. عاشق یا به معشوقش می‌رسد، یا نمی‌رسد. انقلابی یا خود اینک صاحب شهر است یا شهر را به دیگری وا نهاده. در هر دو حالت خالکوبی‌ها باید پنهان شوند، زیر لباس آستین بلند یا زیر لایه‌ای رنگ سفید. خالکوبی‌ها حکایت‌های مختلفی دارند؛ یا از عشقی شکست خورده می‌گویند یا از سودایِ جوانی خبر می‌دهند. افشاگرند؛ نشان می‌دهند که تن معشوق زمانی در آغوش دیگری بوده، یا یک دیگریِ شکست خورده به معشوق نظر داشته است. عاشق و معشوقِ وصال یافته باید سرو سامان بگیرند، آراسته شوند، بدون هیچ زخمی، بدون هیچ ردی از آشوب. اگر انقلاب پیروز شود خال‌های کج و کوله و سراسیمه یا باید برای همیشه پاک شوند یا جای خود را به خالکوبی‌هایی تزیینی و زیبا دهند؛ زخم‌هایی با حوصله و سر فرصت که دیگر زخم نیست و اگر انقلاب پیروز نشود، هر نشانه‌ای از این رسوایی باید سریع کتمان شود.

5. گویا خال‌ها محکوم به غیاب‌اند، اما هر خال فراموش شده، ناخواسته سر بر می‌آورد، گاهی بی‌دلیل و گاهی درست آنجایی که نباید. خال‌ها زخم‌اند، یگانه‌اند و این عکس‌ها هستند که در غیاب خال‌ها، تکثیر می‌شوند. عکس‌ها زخم‌ها را تکثیر می‌کنند تا گواهی دهند، تا بارها و بارها زخم زنند، حتی اگر نه شهری باقی مانده باشد و نه عاشقی سودایی.

1392/11/19

آرمان خرمک  |  armankhorramak@live.com  |  شنبه 19 بهمن 1392
هرچند که مطلب ارتباط ملموسی با گرافیک نداشت، ولی باید به نگارنده به خاطر قلم خوبش و پیوستگی در ارائه مطلبش تبریک گفت، حیف که متن کوتاه بود